AB-ı ruy
Ab gibi akarsın gönül şahrasında
Her katre bir sırdır dilden duada
Ahest düşersin taşır, koynuna
Ve taş dahi incinir, gönül semasında
Su, ey ezeli nağme,
Gönlün gamını siler
Ruhun hararetini dindirir,
Kalbe şifa bahseder.
Ab olur umanana karışırsın,
Bahr olur, semaya yansırsın,
Her damlan bir nefes,
Her akışın bir hayat.
Bil ki sen
Hakk'ın en sessiz kelamısın,
Bir damlada cihan gizlenir
Ve cihanda bir damla eksik değildir
-Taha Eren UŞAK
Ab ile Bahar
Ab-ı cuyda gül yaprağı yüzer
Rüzgar öper mehtap onu süzer
Gönlümde o yaprak gibi soluk
Her bahar geçer,hüzün bende
Çiçek ağlar ab'dan uzakta
Toprak ağlar ab'dan uzakta
Ab kadar ulusu varmıdır cihanda
Bir Damlası için koşulur dört nala
-Taha Eren UŞAK
Cuy-ı Dil
Gözlerinden bir çuy akar,
Ab-ı hayat misali,
Her bakışın bir derya,
İçimde umman hali.
Ben bir damlayım,
Sen sonsuz bir deniz
Göklerden düşerken asil sularına,
Bir yudum Ab-ı hayat olsan yeter bana
-Taha Eren UŞAK
Selsebi-i Firkat
Selsebil akar gönül çayında
Her damla gam taşır derün-ı hayanda
Firkat rüzgarı savurur beni
Hüznüm olur ab sahyasında
Çeşme taşına düşer sessizce
Kütresinde gizli bin ab üsitab
Mehtab bakar mahsun gözlerime
Selsebil-i Firkat akar gözlerine
-Taha Eren UŞAK